பாலின சமூகமயமாக்கலில் பள்ளியின்பங்கு

 

பாலின சமூகமயமாக்கலில் பள்ளியின்பங்கு

பாலின சமூகமயமாக்கல் என்பது, ஒரு குழந்தை தனது கலாச்சாரத்தில் ஆண், பெண் என்ற பாலினத்திற்கு ஏற்றதாகக் கருதப்படும் நடத்தைகள், மதிப்புகள், அணுகுமுறைகள் மற்றும் பாத்திரங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் செயல்முறையாகும். குடும்பத்திற்குப் பிறகு, ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பிடிப்பது பள்ளியாகும். பள்ளி நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் பாலின அடையாளங்களை வடிவமைக்கிறது.

பள்ளி பின்வரும் வழிகளில் பாலின சமூகமயமாக்கலைப் பாதிக்கிறது:

1. பாடத்திட்டம் (Curriculum) மூலம்

• பாடப்புத்தகங்கள்: பழைய பாடப்புத்தகங்களில் பெரும்பாலும் ஆண்கள் வீரர்கள், விஞ்ஞானிகள், பொறியாளர்கள், காவலர்கள், வியாபாரிகள் போன்ற வெளி உலகப் பாத்திரங்களிலும், பெண்கள் ஆசிரியர்கள், செவிலியர்கள், இல்லத்தரசிகள் போன்ற வீட்டு உள்நாட்டுப் பாத்திரங்களிலும் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். இது குழந்தைகளின் மனதில் "ஆண்கள் சம்பாதிப்பவர்கள், பெண்கள் பராமரிப்பவர்கள்" என்ற எண்ணத்தைப் பதிய வைக்கிறது.

• மறைமுகப் பாடத்திட்டம் (Hidden Curriculum): பள்ளியில் கற்பிக்கப்படும் முறையற்ற பாலினப் பாடங்கள். உதாரணம்: வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் பெண்களின் பங்களிப்புகள் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன.

2. ஆசிரியர்களின் நடத்தை மற்றும் எதிர்பார்ப்புகள் மூலம்

• வெவ்வேறு நடத்தை: பல ஆசிரியர்கள் அறியாமலேயே ஆண் மற்றும் பெண் மாணவர்களை வித்தியாசமாக நடத்துகிறார்கள். ஆண் குழந்தைகள் குறும்பு செய்தால் "அவர்கள் அப்படித்தான்" என்று சகித்துக்கொள்வார்கள், ஆனால் பெண் குழந்தைகள் அமைதியாக, ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

• கல்வித் துறைகளில் எதிர்பார்ப்பு: ஆசிரியர்கள் பெரும்பாலும் ஆண் மாணவர்கள் கணிதம், அறிவியலில் சிறந்து விளங்குவார்கள் என்றும், பெண் மாணவர்கள் மொழிகள், கலைகளில் சிறந்து விளங்குவார்கள் என்றும் முன்கணிப்பு செய்கிறார்கள். இது மாணவர்களின் திறன்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

3. பள்ளி சூழல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மூலம்

• தனிக் கழிவறைகள்: ஆண், பெண் என பிரிக்கப்பட்ட கழிவறைகள் பாலின இருமையை (Gender Binary) வலுப்படுத்துகின்றன.

• விளையாட்டு மைதானம்: ஆண்களுக்கான கிரிக்கெட், கால்பந்து மைதானங்கள் பெரியதாகவும், பெண்களுக்கான தேன்கூடைப் பந்து (Throwball) அல்லது பூப்பந்து பகுதிகள் சிறியதாகவும் ஒதுக்கப்படுவது பொதுவானது. சில பள்ளிகளில் ஆண்கள் மட்டுமே மைதானத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள்.

4. பள்ளி விதிகள் மற்றும் கொள்கைகள் மூலம்

• சீருடை: ஆண்களுக்கு சட்டை, பேன்ட்; பெண்களுக்கு சுடிதார் அல்லள் சிவப்பு, டிரெஸ் என பிரிக்கப்பட்ட சீருடைகள் பாலின வேறுபாட்டை வலியுறுத்துகின்றன. பெண்கள் எப்படி உடையணிய வேண்டும் என கட்டுப்பாடுகள் (உதா: டிரெஸ்ஸின் நீளம், பைஜமாவின் வகை) இருப்பது பொதுவானது.

• ஒழுங்கு விதிகள்: சில பள்ளிகளில் ஆண் மாணவர்களுக்கு கூந்தல் வளர்க்க அனுமதியில்லை, பெண்கள் முடியைக் கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் போன்ற விதிகள் பாலின அடையாளத்தை வரையறுக்கின்றன.

5. சமூக நிகழ்வுகள் மற்றும் பணிகள் மூலம்

• பொறுப்புகள்: பெண் மாணவிகளுக்கு வகுப்பறையைச் சுத்தம் செய்தல், மலர் கொண்டு வருதல், விருந்தினர்களுக்குத் தண்ணீர் வழங்குதல் போன்ற "வீட்டுப்" பொறுப்புகளும், ஆண் மாணவர்களுக்கு மைக் அமைத்தல், பலகையை அழித்தல், மேடை அமைத்தல் போன்ற "கடினமான" பொறுப்புகளும் கொடுக்கப்படுகின்றன.

• விழாக்கள்: பெண்கள் நடனம், இசை, நாடகத்தில் முன்னணியில் இருக்க வேண்டும் என்றும், ஆண்கள் ஒலிபெருக்கி, மேடை ஏற்பாட்டில் இருக்க வேண்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

6. சக மாணவர்களின் தாக்கம் (Peer Influence) மூலம்

• பள்ளியில் உள்ள நண்பர்கள் பாலின விதிகளை வலுப்படுத்துகிறார்கள். ஒரு ஆண் மாணவன் பாவாடை அணிந்து நடனமாடினால், அல்லது ஒரு பெண் மாணவி கிரிக்கெட் விளையாடினால், அவர்கள் கிண்டலுக்கு ஆளாகிறார்கள். இது பாரம்பரிய பாலின எல்லைகளுக்குள் மாணவர்கள் நடந்துகொள்ள அழுத்தம் கொடுக்கிறது.

நவீன காலத்தில் மாற்றம்:

இன்றைய காலகட்டத்தில் பல முன்னேற்றமுள்ள பள்ளிகள்:

• பாலினப் பாகுபாடு இல்லாத பாடத்திட்டங்களைப் பின்பற்றுகின்றன.

• விளையாட்டுகளில் ஆண்-பெண் அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு வழங்குகின்றன.

• ஆண்களுக்கும் சமையல், தையல் போன்ற பாடங்களும், பெண்களுக்கும் வேலைப்பாட்டுப் பாடங்களும் (விறகு வேலை, மின்சாரம்) அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன.

• LGBTQ+ (திருனர், திருநங்கைகள்) மாணவர்களுக்கென தனி கொள்கைகள் மற்றும் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்படுகிறது.

முடிவு:

பள்ளி என்பது வெறும் கல்விக் கற்பிக்கும் இடம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூக நிறுவனமாகும். பாரம்பரியமாக பள்ளிகள் பாலின வேறுபாடுகளை வலுப்படுத்தும் இடங்களாக இருந்தாலும், தற்போது பாலின சமத்துவத்தை ஊக்குவிக்கும் முகவர்களாக மாற வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் பள்ளி நிர்வாகிகள் அனைவரும் சேர்ந்து, ஒவ்வொரு குழந்தையும் அதன் பாலினம் காரணமாக வரம்பிடப்படாமல், தனது முழு திறனையும் வெளிப்படுத்தும் சூழலை உருவாக்குவது இன்றைய காலகட்டத்தின் தேவையாகும்.